Күйөөм кызгана берип күн көрсөтпөй калды. Канткенде жаным калат?..

"Психолог менен баарлашуу" рубрикасынын бул чыгарылышында жолдошунун кызганчаактыгынан жабыр тарткан кыргызстандык келиндин таржымалы баяндалмакчы.

Жолдошум өтө эле кызганчаак. Үч жыл мурун, 2015-жылы баш кошконбуз, ага чейин дагы бир жыл кыз-жигит болуп сүйлөшүп жүрдүк. Ал убакта кызганганы мага жакчу. Менин соцтармактагы жеке баракчаларымдын сыр сөздөрүн билчү. Кимдир бирөө баракчама кирип, пикир калтырса, же бейтааныш номерден чалып калса Айбек аябай жинденчү. Ал кезде кызганганын катуу сүйүүгө байланыштырчумун.

Жолдошум этегимди ачкан алгачкы эркек болду, ал буга аябай сыймыктанчу. Бирок ошондон кийин аябай өзгөрүп кетти. Эмнеден улам экенин билбейм, бирок баягы кызганчаактыгы өтө эле күчөдү. Айбек муну "азыркы заманда ала жипти аттаган аялдын күнөөсүн далилдөө" кыйын болуп калганы менен түшүндүрчү. Кээде кошулганына да өкүнөөр эле, анткени мурун мени көзөмөлдөп туруу жеңилирээк болчу экен…

Акыры аралыктан окууга которулдум. Жумушка орношуу тууралуу кеп да болгон жок. Айбек мени бирөө ээрчитип кетет деп жанын коерго жер таппай кетчү.

Баш коштук, боюма бүттү. Абалыбыз начарлай берди. Апамдыкына барган күнүм тозокко айланат, чала берип акыры урушуп тынабыз. Менин төркүнүмө баратканыма да ишенчү эмес, ойнош күтүп алгандай көрчү. Эркек аттуунун баарынан кызгана берди, жада калса өгөй атам менен энелеш инимден да шектене баштады.

Мен эч качан туура эмес кадамдарга барган эмесмин, анткени жолдошумду жакшы көрөм. Бардык кылыгына чыдадым. Кызыбыз төрөлгөндөн кийин "мага көп көңүл бурбай калдың" деп чыр чыгара баштады. Ымыркайым да көп ооруп, ыйлаак. Эмне кыларымды билбей калдым. Кетип калайын десем, үй-бүлөм бузулат, анын үстүнө бала менен кимге керегим бар?..

Илдар Акбутин, психолог

Жаштар көп учурда сүйүү менен кызганычты алмаштырып алышат. Сиз да ушуга тушуккан окшойсуз. Сүйүү — бул "мен мени жакшы көрөм, бирок сенсиз да күн кечире алам, анткени, мен толук кандуу инсанмын". Кызганыч — бул жан дүйнөнүн оорусу, адамдын кемтигин айгинелеп турган сезим. Ал кемтик "менин анчейин адам экенимди, мени оңой эле алдап, сатып коюу мүмкүн экенин айтып турат, демек мен алданып калбаш үчүн баарын көзөмөлдөп турушум керек" деп кишини кемирип-жей берет.

Турмуш көрсөткөндөй, адатта кызганычка себептин деле кереги жок, бардык нерсе кишинин "кыялкечтигине" жараша болот. Кызганчаак киши бул адаттан арылууга аракет кылбаса, абал көп жылдан кийин деле өзгөрбөйт. Бул качандыр бир кезде алданган, сатылган адамдын тереңде жаткан айыкпаган жарааты. Балким ата-энеси бири-биринин көзүнө чөп салганын бала көрүп-билип калгандыр. Же кичинекей кезинде ата-энеси көп алдап койгондон эч кимге ишенбей калгандыр.

Мындай мамилеге канчага чейин чыдоого даярсыз? Анткени азыркы айткан-дегенин сиз да сүйүү катары эмес, башкача кабыл алып калдыңыз да, туурабы? Абал курчуп баратканын өзүңүз деле көрүп-билип жаткан турбайсызбы. Акыл-эси жетилген кишинин өзүнүн чеги да болот, аны коргой да билиши керек.

Адатта аялдар күйөөсүнүн кызганычына 40 жашка чейин чыдайт, бул убакта нерви желип, оорукчан болуп калат. Ошондон кийин гана абал эч качан жакшырбай турганын аңдап билет. Бирок ошондо да балдар менен жалгыз каларын ойлоп коркот. Сиз жаш экенсиз, калган жашооңузду ким менен кантип жашай турганыңызды өзүңүз гана чечесиз. Кызганчаак кишиге турмушка чыгып бир жаңылыпсыз. Мындан аркысына да чыдоо же абалды өзгөртүү — сиздин колуңузда.

Эгер "Психолог менен баарлашуу" рубрикасынын алкагында бугуңузду чыгарып, кеңеш алгыңыз келсе, news@sputnik.kg дарегине "Адиске анонимдик кайрылуу" деген белги менен кат жолдоңуз.